سلام.خوبین؟

منم خوبم. ممنون.(حالمو نپرسیدین که هیچ، گفتین خب باش!)

بعدش چه خبرا؟

اول یه نظر خواهی که محض رضای خدا و خشنودی خلق خدا و جون خودتون(یعنی اگه جواب بدین فقط به خاطر این آخریشه.مگه نه؟)

همون طوری که مستحضر هستین من یه دختریم که ظاهرم کلی معصوم  مظلم و مهربون و شایدم جدی(حالا خیلی هم مستحضر نبودین در این زمینه)(نگفتم باطنم این طوری نیست.)ولی علاوه بر اینا خب یه زبونی دارم حدودا به طول شونصد متر و اندی.که ...

مثلا یکی یه تیکه یا متلکی می پرونه و منتظر جوابم نیس چون به قیافم نمی یاد ولی یه دفه یه جوری جواب می گیره که باید با کاردک از رو زمین جمعش کرد.یه جوری ضایع می شه که حاضر زیر دوش سیگار بکشه،تو شلنگ شنا کنه،جلو اگزوز اتوبوس نفس عمیق بکشه و هزار تا کار دیگه ولی این طوری نشه.

حالا بگین من چی کار کنم.البته همه ی اون حرفا قابل کنترله و وسط شوخی و خنده گفته می شه ولی برام مهمه که بدونم بقیه چه طوری می فکرن.(راستی جنبه ی طرفم می سنجم بعد شوخی می کنم)یعنی حالا اگه یکی از دوستاتون این طوری بود.ترجیح می دادین واسه خندشم که شده این طوری بمونه یا نه تغییر رفتار بده؟

خواهش و تمنا و زاری و عجز و التماس هم عمرا اگه بکنم ولی خیلی زشته که یکی (اونم من) یه چیزی ازتون بپرسه و جوابشو ندین.

بعدشم یه کوچولو جمله ی یادگاری:

Every thing in the world is possible;

Because the impossible itself says:

I'm possible.

چی بگم الان؟دچار کمبود حرف شدم.

اِ،راستی ولنتاینتون با دو روز تاخیر مبارک...(هرچند با این که یه روز رو تاریخ ایران انتخاب نمی کنیم خیلی مشکل دارم)

یه چیز دیگه.حالا هرکی اینو خوند به خودش نگیره.خب؟شما مثه ما چند تا هم کلاسی باشین که گقتیم واسه اینکه دچار کمبود نشیم خودمون واسه خودمون هدیه بگیریم که البته بعد گفتیم که چون دچار ضرر و زیان اقتصادی می شیم کلا ولِشلِش.ما که نباید عشقمون رو با پول به هم نشون بدیم.

حالا چون شمایین یه متن می ذارم.(هدیه معنوی نه مادی)(اینم که خاریجکیه)

FRIENDS are like puzzle pieces.

If one goes away,

 Other pieces can never be REPLACED

&

The puzzle will never be completed.

YOU are a piece that I'll keep FOREVER.

یه چیز دیگه.دقت کردین همه ی چیزای خوب خانومن:

خورشید خانوم،مهتاب خانوم،پروانه خانوم.

اما همه ی چیزای بد آقائن:

آقا دزده،آقا گاوه،آقا گرگه.

البته من خودم مثال نقض پیدا کردم که حالا بماند.

حرف آخر:همیشه دلم می خواسته وبلاگم دور از هرچی غم و غصست باشه.خیلی وقتا خودمو پشت حرفام قایم کردن ولی الان....

بچه ها خیلی به دعاتون نیاز دارم.این یکی رو خواهشا یادتون نره...ممنون.

اه کمبود سوتی دارم شدیدا.شرمنده.

تا وقتی دوباره بیام.خدا نگه دارتون.